Geschiedenis:
Het
verhaal luidt, dat in 1955 2 Engelse dames (Laura
Lushington en Sonia Halliday, beide fotografe) een
reis maakten door het oosten van Turkije. Hierbij
kwamen ze bij het Van-meer aan de voet van de berg
Ararat . Deze bevindt zich in het Zuidoosten van
Turkije, in Anatolië, het voormalige Armenië. (De
Turken zelf
nemen aan dat de bron van de Van katten uit de
Mongoolse Altai-gebergte over de verbindende berg-keten
tot in het Iranische Hoogland/Kaukasus rond
zwierven tot in het Van gebied.) Bij dit meer
ontdekten zij veel katten, die ze zo mooi vonden,
dat ze er 2 mee naar huis namen. Later zijn ze nog
3 katten wezen halen en met deze 5 zijn zij gaan
fokken.
Locatie
Van meer
Het klimaat rond het Van-meer is zeer ruig: Hete
zomers wisselen zich af met extreem koude winters,
zodat de dieren die daar leven een zeer goed
aanpassings- vermogen moeten hebben. Dit zie je
nog steeds terug: Korte zomervachten (sommige
lijken dan echt op een korthaar) en dikke
wintervachten zonder onderwol. Turkse Van katten
zitten graag in de sneeuw en zon en zijn zelden
ziek. De Turkse Van wordt ook wel de zwemmende kat
genoemd. Nu moet je niet denken, dat ze lekker in
je vijver gaan spelen, maar jagen in het water was
een noodgedwongen voedselvoorziening.
Karakter:
Wat
is nou precies een Turkse Van? De Turkse Van is
een natuurras. Zijn vacht past zich aan aan het
seizoen: In de winter is de vacht lang en vol, in
de zomer verraadt soms alleen de staart dat je
niet met een korthaar van doen hebt.
In Turkije zelf wordt hij Van Kedi (Kat uit Van)
genoemd. Daar is alleen de geheel witte kat het
liefst met odd-eyed erkend, hier juist niet, er
moeten juist allerlei kleuren in zitten. Maar
daarover later meer.
Het karakter van de Turkse Van moet je aanspreken.
Als je houdt van een actieve kat, die alert,
speels en héééél lief is, dan zit je met een
Turkje heel goed. Ook de niets vermoedende gast
wordt vaak overladen met liefkozingen of betrokken
in het spel van apporteren. Ze zorgen ervoor dat
je je geen moment verveelt. De Turkse Van is een
gezelschapsdier en kan beslist niet tegen alleen
zijn. Hij/zij moet tenminste 1 speelkameraadje
hebben van een ras dat bij de Turkse Van past.
Verder heeft de Turkse Van ook regelmatig aandacht
nodig van de mens, want als deze kat teveel alleen
gelaten word dan is hij/zij al heel snel terug bij
de natuur en word het weer een wilde kat. Nog
leuker is het natuurlijk om twee Turkjes te hebben.
Zelfde temperament, lekker spelen en ravotten en
samen in elkaar verstrengeld liggen. Turkse Vans
zijn net zo trouw, speels, enthousiast (vooral als
je net thuiskomt, dan springen ze recht in je
armen!) en aanhankelijk als een hond. Meestal
kiezen ze één persoon van het gezin uit, die dan
ook geadoreerd wordt waar je verlegen van wordt.
Hun genegenheid laten ze op allerlei manieren
kennen, één ervan zijn de zgn. "liefdes beten",
wanneer ze je heel zacht, maar indringend bijten,
bij voorkeur in je kuiten...... Ze bemoeien zich
ook overal mee, wat je ook aan het doen bent, ze
willen daar continu bij zijn, ze helpen ook mee (niet
altijd zoals jij dat wilt). Over het algemeen gaan
ze zeer goed om met kinderen en honden. Kinderen
kunnen tijden lang met ze spelen, apporteren doet
bijna elke Turkse Van. Het zijn ook echte praters,
hele gesprekken moet je aanhoren en begrijp je het
dan nog niet, dan wordt het balletje of muisje wel
gehaald en laten ze zien wat ze willen. Over het
algemeen kunnen ze ook heel goed samen met andere
rassen, het zijn wel zeer dominante katten. Ze
willen graag wel wat ruimte en het liefst ook een
buitenverblijf hebben (afgesloten tuin of balkon).
Het zijn zeer goede jagers, waar u rekening mee
moet houden, ze zijn niet snel onder de indruk of
bang. Met spelen kunnen ze vaak erg wild overkomen.
Ze kunnen zeer goed springen en klimmen, vliegen
soms tegen de muren op (omdat er een klein vlekje
zit of zo). Het is een zeer actieve kat.
Verzorging:
Omdat
ze zo speels en actief zijn heeft de Turkse Van
echt de ruimte nodig om te kunnen rennen en
springen. Een ren of een afgezet balkon, daar doe
je ze een groot plezier mee. Een beetje regen,
daar trekken ze zich niets van aan. Aan hun vacht
heb je eigenlijk geen onderhoud, die onderhouden
ze zelf. Een keer per week kammen (niet borstelen)
is voldoende. Het is een enkele vacht. Omdat deze
geen ondervacht heeft, zoals bij een dubbele vacht,
klit deze niet gemakkelijk. Over het algemeen
duurt het 3 tot 5 jaar voordat een Turkse Van
uitgegroeid is en het kan daarom ook wel iets
langer duren voor de vacht zo mooi is als dat zij
zou moeten zijn.
Raskenmerken:
Algemeen: Hier in Europa is die 'Turkse' Turkse
Van niet erkend en moet een Turkse Van een Van
tekening hebben. Dat wil zeggen dat ze twee
gekleurde kopvlekken moeten hebben en een dezelfde
kleur staart. Verder zijn ze wit en is de vacht
halflang haar. De kleuren die voor mogen komen
zijn Rood (auburn), Crème en Zwart en Blauw.
Bij de Turkse Van zijn tot op dit moment nog geen
rasgebonden erfelijke afwijkingen en ziektes
bekend. Dit komt waarschijnlijk vooral omdat het
ras niet is ontstaan door verschillende rassen met
elkaar te kruisen. Het is een natuurras dat ook
heden ten dagen nog steeds in het wild voorkomt.
Het komt niet zo vaak voor dat er kittens in het
nest zitten met de perfecte tekening. De meeste
exemplaren hebben hier en daar vlekjes tot geheel
bont. Soms ook met een hoge staartaanzet.
Bovendien blijft, ook al fok je met twee perfect
getekende katten, de kans aanwezig dat er teveel
wit ontstaat. Over het algemeen krijgen de poezen
grote nesten die in zeer korte tijd geboren worden;
50 - 60 Minuten voor 4 à 6 kittens is heel normaal.
Dit ras heeft wel 3 - 5 jaar nodig om volledig uit
te groeien. Het kan ook lang duren voor ze een
prachtige lange vacht hebben. Kittens zijn over
het algemeen ook vrij kort van vacht.
Lichaam:
De Turkse Van is een middelgrote halflanghaarkat
met een uniek patroon, (waarbij wordt opgemerkt
dat katers duidelijk meer gespierd zijn dan poezen,
met name de nek en de schouderpartij) van
middelzwaar type. Het is een grote goedgespierde
kat met een stevige botstructuur en met een brede,
diepe borst. Dit ras heeft 3 tot 5 jaar nodig om
volledig uit te groeien.

Poten:
Poten van gemiddelde lengte, sierlijk goed
aangesloten ronde voetjes met goed bepluimde tenen.
De zool- en teenkussentjes moeten roze zijn.

Kopvorm:
Stevige, brede wigvormige kop met afgeronde
contouren, opvallende jukbeenderen en afgerond
snuitje, een stevige kin. In profiel gezien een
rechte neus met een nauwelijks zichtbare dip net
beneden de ogen, aangegeven door een verandering
in de haargroeirichting.

Oren:
De oren zijn dicht bij elkaar geplaatst en
rechtopstaand . Ze zijn vrij groot en goed behaard.
De oren staan tamelijk rechtop, nogal dicht bij
elkaar en enigszins afgerond en breed aan de
basis. (Eigenaren willen nog wel eens grappen, dat
de oren er alleen voor de sier zitten ☺)

Ogen:
De oogvorm is groot, ovaal en enigszins schuin
geplaatst. Oogkleur is niet afhankelijk van de
vachtkleur. Deze kan zowel Amber, Blauw of
Odd-eyed (= 1 amber en 1 blauw oog) zijn.
Amber
Blue
Odd
Staart:
De staart is van gemiddelde lengte, goed behaard
en zonder onderwol. Staat in goede verhouding met
het lichaam.

Vacht:
De vacht is kalk wit, zonder een spoor van geel.
De vacht is van gemiddelde lengte op het lichaam,
waarop de kraag een uitzondering vormt. Deze dient
lang en vol behaard te zijn. De textuur is fijn en
zijdeachtig. Geen wollige ondervacht. Door het
ontbreken van onderwol geeft de vacht een
openstaand effect. Lange kraag vanaf de ooraanzet
en bef, volle dichtbehaarde staart. Ook vormt zich
vaak een “broek” vanaf de billen tot aan de enkels.
Patroon:
De Turkse Van heeft een gekleurde vlek op de kop.
Deze vlek komt niet tot aan de ogen en reikt niet
voorbij de achterkant van de oren. De vlek wordt
in tweeën gedeeld door een verticale witte bles.
De staart is totaal gekleurd. Het gekleurde
gedeelte mag enige ghostmarking vertonen. De rest
van de vacht is krijtwit zonder gele zweem. Op de
rug zijn bij een uitmuntend dier enige kleine
willekeurige vlekjes toegestaan. De neuspiegel, de
zool- en teenkussentjes, de oorschelp en de
oogleden zijn bij alle kleuren roze.
Kleur:
Volgens de laatst gepubliceerde lijst van COOV
aangesloten verenigingen zijn Auburn, Crème, Zwart,
Blauw, Schildpad(Tortie) en Schildpad-Tabby en
Blauw-Crème erkend. De oorschelp, neusspiegel en
de zool- en teenkussentjes moeten roze zijn.
Tortie
Auburn
Zwart
Tabby-Tortie
Creme
Blauw
Blauw-Creme